محمودآباد و مکان های دیدنی و اماکن زیارتی و تفریحی و جاذبه های گردشگری و دیدنیهای محمود آباد

اقلیم : معتدل
شهرستان محمودآباد یکی از شهرستان‌های زیبای مازندران است که از شمال به دریای مازندران، از شرق به بابلسر، از جنوب به آمل و از غرب به نور محدود می‌شود.
محمودآباد در گذشته پیش‌بندر آمل (و جزئی از آن) بوده و به عنوان یکی از کانون‌های حمل و نقل کالاهای تجاری ایران و روسیه ایفای نقش می‌کرد که با توسعه بنادر نوشهر و انزلی از اهمیت آن کاسته شد.
محموآباد یکی از زیباترین سواحل دریای مازندران را دارد که از نظر توسعه توریسم ساحلی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. سواحل …مشاهده کامل متن زیبای دریای مازندران مهم‌ترین جاذبه شهرستان محمودآباد را تشکیل می‌دهد.
این شهرستان از سال 1351 با تصویب مجلس شورای ملی به بخشی از آمل تبدیل شد و دابوی شمالی هراز پی شمالی و اهلمرستاق شمالی در محدوده آن قرار گرفت و به بخش هراز نامگذاری گردید . از این تاریخ به بعد با سرعت زیاد پیشرفت نمود تا اینکه قابلیت شهرستان شدن رایافت و در سال 1375 با تلاش مسئولان به شهرستان تبدیل گردیدوبا نام شهرستان محمودآباد مستقل شد.
تعداد جمعیت:
تعداد جمعیت طبق سرشماری سال 1390 جمعیت شهرستان محمود آباد 91349 نفر بوده است .
تعداد کل خانوار :
تعداد جمعیت کل خانوار شهرستان محمودآباد طبق سرشماری سال 1390 ، 28173 نفر بوده است
تعداد بخش‌ها و روستاها :
این شهرستان دارای 2 بخش مرکزی و بخش سرخرود است .
تعداد کل روستاها :
تعداد کل روستاها : 86 روستا
تعداد روستاهای بخش مرکزی : 46 روستا
به نام‌های آهنگر کلا ، اسلام آباد ، بائوده سفلی ، بائوده علیا ، بولیده ، ترسیاب ، تشبندان ، تلارم ، جونیکلا ، حسن آباد ، خوردونکلا ، زنگی کلا ، سنگ کتی ، سیارکلا شومیا ، عشق آباد ، قصاب کتی ، کرچک نوایی ، کلوده ،‌کهلوکاج ، گالشپل ، گلیرد ، گیلاپی ، میر علمده ، ناصر آباد ، آزادمون ، اهلم ، برنجده ، بونده ، تجکنار ، خشت سر ، شرفتی ، شورستاق یوسف آباد ، آرم ، آهی محله ، ارمک کلا ، جوراکلا ، حربده ، خط آهی ، ساحل مهر ، سیاهرود سر ، متوریج ، مروارید دریا ، میان کلمرز ، یمچی
تعداد روستاهای بخش سرخرود : 40 روستا
به نام‌های ابوالحسن آباد ، اسدالله آباد ، اسکنده ، افراتخت ، اورطه دشت ، بیشه کلا ، تازه آباد ، چهار افرا ، دریا سر ، رود پشت ، زرد آب ،‌سیاهکلا ، عبدالله آباد ، عزت آباد ، علمده شرقی ، علمده غربی ، علی آباد ، فرامده ، کلمرز علیا ، کلوسا ،معلم کلا ، ملا کلا ، وازیک ، ولم علیا ، احمد آباد کلیج سفلی ، احمد آباد کلیج علیا ، اسلام محله ، افراسرا ، چاکسر ، حاجیکلا سفلی ، حاجیکلا علیا ، درویش آباد ، زنگی کلا سفلی زنگی کلا علیا ، سیرجارون ، علوی کلا میر ، کنس مرز ، گل محله ، میرده سفلی ، میرده علیا
معرفی کوتاهی از شهر محمودآباد
شهر محمودآباد که مرکز شهرستان محمودآباد می‌باشد شهری است با سابقه کهن بندری این شهر در شمال غربی شهرستان محمودآباد واقع است و موقعیت جغرافیایی آن 21 دقیقه و 52 درجه طول جغرافیائی و 25دقیقه و 36 درجه عرض چغرافیائی می‌باشد و حدود 18 کیلومتر مربع مساحت دارد و طبق سرشماری سال 1375 جمعیت شهر به 19883 نفر رسیده است .
طبق آخرین نقشه شهر این شهر از شمال به پایان محدوده تلیکسر به طول 4 کیلومتر و از سوی خاور به طول 3 کیلومتر تا 20 دستگاه و از سمت باختر تا دانشکده فنی مهندسی نفت به طول 3 کیلومتر کشیده شده است .
فاصله آن تا تهران 205 کیلومتر و تا آمل 20 کیلومتر است نزدیکترین بندری است که تهران را به دریاچه خزر وصل می‌کند و درحال حاضر دارای سه خیابان عریض و چندین خیابان فرعی است چون بحث مور نظر ما شهر محمودآباداست در مبحثهای دیگر بطور گسترده در این باره سخن به میان خواهد آمد.
نگاهی به تاریخچه محمودآباد
شهری که اکنون در باره آن سخن می‌گوئیم سابقه تاریخی آن به سال 1307 هجری قمری در زمان ناصرالدین شاه بر می‌گردد. قبل از بازگو کردن تاریخچه محمودآباد باید از آبادی دیگری بنام اهلم سخن به میان آورده شود زیرا محمودآباد وارث و جانشین تمدن آباد است . اهلم اکنون که در ه کیلومتری شمال غربی محمود آباد قرار دارد قصبه بسیارآبادی بود. چنانکه اکنون روستاهای غرب شهرستان محمودآباد اهلمرستاق خوانده می‌شود همواره در کتابهایی که از مازندران نام برده شده نام اهلم همراه با ناتل و رستمدار آمده است . چنان بر می‌آید که قرن دوم هجری تا زمان افول ستاره اقبال آمل (تا زنان زندیه و افشار)‌اهلم برای آن شهر بزرگ پیش بندری فعال و پررونق بود. مکان قصبه اهلم دقیقا مشخص نیست اگر بندر بودن آن پذیرفته شود باید مکانش نزدیکتربه دریا باشد زیرا اکنون اهلم تا دریا فاصله دارد. وجود یک آبادی بزرگ مثل خشت سر همراه با امامزاده صالح با سابقه طولانی این ظن را بر می‌انگیزد که شاید این روستا در گذشته اهلم بوده یا به طریق با آن قصبه آباد ارتباط تنگاتنگ داشته است . گذشته از اهلم باید در شرق محمودآباد کنونی از بندری بنام دریابار نام برد که بندری فعال بود . که اکنون مکان دقیق آن مشخص نیست تمام این مطالب گویای این واقعیت است که محمود آباد کنونی از دیر باز توانایی بندر شدن را دارا بود.
اما شهری که اکنون محمود آباد خوانده می‌شود سابقه و. گذشته آن به زمان سطنت ناصرالدین شاه بر می‌گردد . قبل از زمان ناصرالدین شاه بزرگترین آبادی منطقه تلیکسر بود که در آن روزگار محل بود و پاش و سکنی مالکان منطقه و مکان رتق وفتق امور بود . به این دلیل در آن حوزه علمیه و مسجد جامع بزرگی قرار داشت .
روستای محمود آباد در زمان ناصرالدین شاه بسیار کوچک بود که این منطقه در مکانی که اکنون از مرکز شهر به سمت شرق کشیده می‌شود واقع بود. دقیقا زمان پیدایش این روستا معلوم نیست اما در شرق محمودآباد کنونی رودخانه ای نسبتا بزرگ بنام چایرود وجود داشت با آبادی زیادی در اطراف آن .
در مسیر این رود شش روستای بزرگ دیگر بنامهای کلاهه شیربار نهک کش بند کلا پیدسرا و تشبندان قرار داشت که تبر آباد بر این مناطق مرکزیت داشت و در همین تبر آباد کارخانه بزرگ چوب بری ساخته شده بود که از چوبهای انبوه جنگل اطراف استفاده می‌شد و همین کارخانه بیشترین چوبهای تراوس برای ریلهای راه آهن محمودآباد به آمل را فراهم آورده بود.
آبادی تبر آباد بسیار پر رونق بود و محدوده آن تا دهانه رودخانه شهرود امروز امتداد داشت . محمودآباد فعلی جزء محدوده تبر آباد بود. جا دارد که نام باستانی تبر آباد بار دیگر با نام فراگیرنر نبرستان احیا شده و برای عمومیت یافتن شهرستان بر روی (این ) شهر گذاشته شود. تبرآباد محل زتدگی تیولدار منطقه بود و از آنها قصرهای بزرگ بجا مانده بود سه قصراز همه مهمتر بود که بترتیب : قصر دو برادر بنام پولا و هولاخان و قصر سومی بنام نرگس خاتون (نرگس تپه ) از همه معروفتر بودند .
منبع :http://khabarfarsi.com/
http://mchto.blogfa.com/
http://www.mazandshora.ir/

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *